خانه را كه در آنجا نشسته بودند پر كرد . . . و همگى ايشان به روح‌القدس مملو شدند » . « 1 » اين ادّعا نيز از جهات مختلفى مردود است زيرا : اوّلًا هيچ‌گونه دليلى بر رسالت شاگردان دوازده‌گانه مسيح به معنى نبوّت از جانب خدا و نزول وحى در دست نيست و جمله‌هايى كه در بالا از اناجيل و ساير كتاب‌هاى عهد جديد نقل شد - و جملات مشابه آنها - كمترين دلالتى بر اين موضوع ندارد . امّا عبارتى كه از انجيل يوحنّا نقل شد كاملًا بر خلاف دلالت دارد ، زيرا اين عبارت مىرسانَد كه شاگردان مسيح ، رسول و فرستادهء او بودند نه رسول و فرستادهء خدا ؛ مانند مبلّغانى كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله براى دعوت اقوام ديگر به نقاط مختلف مىفرستاد . امّا پر شدن حواريّون از روح‌القدس ، كه از كتاب اعمال رسولان نقل كرديم ، به هيچ‌وجه به معنى نزول وحى نيست بلكه كلمهء روح‌القدس در انجيل گاهى به معنى كمك‌هاى غيبى و معنوى ، يا فطرت توحيد و ايمان به خدا كه شامل همهء افراد مؤمن مىشود استعمال مىگردد . شاهد گوياى اين مدّعا ، جملهء پنجم از باب پنجم رسالهء پولس برديسان است آنجا كه مىگويد : « زيرا كه محبّت خدا در دل‌هاى ما به روح‌القدس كه به ما عطا شد ريخته شده است » . واضح است كه در اين عبارت ، اعطاى روح‌القدس به معنى نبوّت و رسالت نيست ، بلكه به معنى روح ايمان و مددهاى معنوى

--> ( 1 ) . اعمال رسولان ، باب 2 ، جمله‌هاى 1 - 4 .